Зиак юу байна даа андууд минь. Эгэл жирийн миний блогоор зочилж өөрийн зав цагаа зарцуулж байгаа эрхэм анд та бүхэндээ баярлалаа. Ойрдоо сэтгэл санаа нэг л тиймэрхүү. Эрч хүч алга энерги урам зориг алга. Шалтгаан нь уу ёстой бүү мэд. Сэтгэл санаа тавгүй, санаа зовсон бодсон эргэцүүлсэн эргэлзсэн тийм байдалтай байна. Эр улсын хооронд болсон яриаг эмэгтэйчүүдэд очоод хэлж л байдаг шалчигнасан зантай тэр залууг хараал идээсэй. Чөтгөр гэж. Миний хувьд өнгөрснөө биш ирээдүйг бодож төсөөлж өөдрөгөөр харж тэмүүлж зорьж явдаг. Хуучинтайгаа өнгөрсөнтөйгээ зууралдаад байдаггүй. Цаг хугацааны шалгарлаар энэ бүх зүйл ирсэн гэдэгт итгэдэг. Хүний зүрх сэтгэлээс нь бүхэл бүтэн 4-н жилийн амьдралынх дурсамжийг баллуурдаад арилгачиж чадахгүйгээс хойш би энийг тэвчээд л өнгөрдөг. Асуудал болгож мандуулахгүй л гэж. Үргэлж залгаж хамтдаа байхад мэндчилгээ илгээж, мессэж бичих зэргийг зүгээр харж суух миний тэвчээр хэзээ барагдах юм болоо.Магадгүй би тийм харамч юм уу. зөв бурууг чамаас хайгаагүй ч цөхөрч байна сэтгэл минь.